Wednesday, May 23, 2007

Δίψα για Αίμα..


Σερφάρω στις αγορές συζητήσεων. Σε πολλές απ αυτές μία από τα ίδια. Μπινελίκια, βρισίδι,καντήλια, πλανήτες, προσωπικές προσβολές, ειρωνίες. Και κατάρες.Οτι δεν κάνουμε διάλογο για ανταλλαγή απόψεων. Καλά, για τη λεγόμενη "εξεύρεση της αληθείας" (sic) ούτε λόγος. Πόσες φορές έχουμε γράψει "σε ξεβράκωσα με τα επιχειρήματα μου, τι μαλακίες γράφεις ρε καμένε, αι πλύνε κανα πιάτο, βρες γκόμενο/α αγάμητε/η κοκ" Το μόνο που μας νοιάζει είναι να μειώσουμε, να εξαντλήσουμε, να διαλύσουμε τον Άλλο. Γιατί ο Άλλος είναι η Κόλαση μας. Γιαυτό θα γίνουμε και λύκοι και θα πέσουμε να τον φάμε. Γίατί ο homo hominis lupus. Γιατί θέλουμε να μπήξουμε τα δόντια μας όσο πιο βαθιά γίνεται στο σαρκίο του. Γιατί γουστάρουμε να αισθανόμαστε τα νύχια μας μέσα στα εντόσθια του. Γιατί θέλουμε να δούμε αίμα να κυλάει. Γιατί ηδονιζόμαστε με τη δυστυχία του Άλλου. Γιατί όλη η ανθρώπινη ιστορία απο τους Αβοριγίνους της Αυστραλίας μεχρι τους ιθαγενείς του νέου κοσμου και απο το zyklon-b μέχρι τα γκούλαγκ, την τιεν-αν-μεν και τη Χιροσίμα, είναι ένα ατελείωτο ποτάμι απο ζεστό ανθρώπινο αίμα. Και όσο και αν φαίνεται υπερβολική η/και γελοία ετούτη η αυθαίρετη αναγωγή, είναι πραγματική.Και πείτε και μελοδραματικό, no problem. Εδώ "μέσα" είναι καθρέφτης του εκει "έξω".
Ας μην κοιτάμε και πολύ τον εαυτό μας στον καθρέφτη. Μπορεί και να τρομάξουμε...

2 comments:

xylokopos said...

Τα φόρα είναι για διαδικτυακό ψωλομέτρημα, οπότε μην τα πολυπαίρνεις σοβαρά. Όπως και τα μπλόγκια είναι χάι-τεκ αυνανισμός.

Καλωσήρθες, καλή συνέχεια.

Βαβυλώνιος said...

H υποτιθέμενη ανωνυμία στο ίντερνετ δημιουργεί ένα παράθυρο στην ψυχολογία μερικών που τους βοηθά να εκτονώνουν τον χειρότερό τους εαυτό, να βγάζουν έναν άλλον άνθρωπο από αυτό που συνήθως είναι. Έτσι ο γυαλάκιας με τα σπυράκια που είναι όλη μέρα μπλίκι-μπλίκι στον υπολογιστή δεν γίνεται αντιληπτός εγκαίρως από την μάνα του ώστε να του χορηγηθεί η ανάλογη συνταγογραφία από τον ψυχίατρο, και βρίσκεται να το παίζει νταής στα φόρουμς.
Κατά την γνώμη μου χρειαζόμαστε ένα νέο ίντερνετ -έτσι κι αλλιώς- και ταυτόχρονα, ως χώρα, έναν τεράστιο μπάτσο, με ένα τεράστιο μαστίγιο, με ένα τεράστιο ελικόπτερο να αιωρείται 24 ώρες το 24ωρο, στις δασικές εκτάσεις γιατί οι υπόλοιπες θα πρέπει να ελέγχονται από δισεκατομμύρια κάμερες. Μόνο αυτήν την γλώσσα καταλαβαίνουν και μόνο έτσι υπάρχει η ελπίδα να αποβάλλουν την κουτοπονηριά, την βλαχιά, την αρπαχτή και την πουστιά. Εγώ προσωπικά πάντως φροντίζω να τους υπενθυμίζω πως και το ίντερνετ είναι πραγματικός κόσμος και μάλιστα αποτελείται από υπαρκτά πρόσωπα. Τους διαλύω την ψευδαίσθηση και στο τέλος μου ρίχνουνε κατάρες. Και στο τέλος-τέλος ή είσαι μάγκας ή δεν είσαι. Δεν υπάρχει μέση οδός, ούτε και ηλεκτρονική οδός ως προς αυτό. Μάγκας στο ίντερνετ και δάγκας στην καθημερινότητα είναι αρρωστημένη κατάσταση.